Φεβρουαρίου 20, 2012
Ὁ κατὰ φύσιν τοκετός.

Σήμερα θὰ σᾶς παρουσιάσω ἕνα παλαιότατον ἄρθρον τοῦ ΔΑΥΛΟΥ ποὺ διάβασα πρὸ ἀρκετῶν ἐτῶν.
Ἕνα ἄρθρον ποὺ ἀναφέρεται στὸν κατὰ φύσιν τοκετόν. Κάτι ποὺ ἔχουμε ξεχάσει ὣς ἀνθρωπότης, γιὰ λόγους ποὺ ἀδυνατῶν πλέον νὰ ἐξηγήσω.
Αὐτὸ βέβαια μπορεῖ νὰ ἀλλάξῃ. Ἀλλὰ γιὰ νὰ ἀλλάξῃ πρέπῃ ἐμεῖς καθῶς καὶ οἱ ἰατροὶ νὰ ἀσχοληθοῦν σοβαρά, νὰ μελετήσουν καὶ νὰ ἀναθεωρήσουν πολλά.
συνέχεια
Σᾶς ἄρεσε;
Δηλῶστε πρῶτος/-η ὅτι σᾶς ἀρέσει.
Περὶ τοῦ/τῆς: Φιλονόη ἐκ τοῦ Πόντου
Τό ὂνομά μου εἶναι ἡ ἱστορία μου!
Ὃσα ὁ Πόντος κουβαλᾶ, ὃσα ἡ Ἑλλάς κουβαλᾶ εἶμαι ἐγώ.
Ἐδῶ γύρω καί οἱ φίλοι μου.
Ἀναζητοῦμε καί πορευόμαστε.
Κοντά ὁ ἓνας στόν ἂλλον.
Κάπου θά βγάλῃ ὁ δρόμος ἢ ὂχι;
Ὃταν ἀγγίζῃς τίς ἀλήθειες, πάντα κάπου βγάζει ὁ δρόμος.
Κι ἂς εἶναι μακρύς καί κάποιες φορές δύσβατος.
Ἀρκεῖ πού πορευόμαστε.
Φιλονόη, Ἑλληνὶς ἐκ τοῦ Πόντου
Δεῖτε ὅλες τὶς καταχωρίσεις τοῦ/τῆς Φιλονόη ἐκ τοῦ Πόντου