Αὐτὸ εἶναι παλαιό, γραμμένο ἀπὸ τὶς 12 Μαΐου τοῦ 2010. Ἀλλὰ μᾶλλον ἔχει ξεχαστεῖ.
Νομίζω πάντως πὼς παραμένει διαρκῶς ἐπίκαιρον!
Ὄχι τόσο γιατὶ ὁ   Βoeting τοῦ Focus ἀνεκάλεσε, ὅσο διότι ἀπὸ ἐκείνη τὴν γραφὴ καὶ μετὰ ὁ ἀνθελληνισμὸς τῶν Γερμανῶν (καὶ πολλῶν ἄλλων ΕὐρωπΕων) ἔχει φθάσει στὰ ὑψηλότερα ἐπίπεδα!

Συνεχίστε τὴν ἀνάγνωση

… νέκυος ἡ γραφή …

Οἶδα λόγον νὰ γεννᾶται 
ἀνδρωπόν·
λόγον οἶδα γενναῖον 
μὲ πατήματα γερὰ
σὲ σελίδες ἀρχαῖες νὰ φύεται …

συνέχεια

Ἦχος ἦταν ἡ ἀρχὴ 
κι ἔπειτα θὲ μου 
ἠ μεγίστη τοῦ χρόνου κραυγή·
μύρια εἶχε ποδάρια κενταυρωμένα ,
ποὺ μ’ ἀγριὰν
τὴν ζευγιὰ τους ῥουθούνιζαν …

συνέχεια

Κερκίνη γαλήνη …

Καὶ ἦταν τῆς λιμνογέννητης 
ὁδηγὸς μου τὸ χέρι·
κι’ ἐμπρὸς της στρατιὲς
τοῦ Μπέλλες οἰ κορφές·
λευκὲς ὡραῖες 
καὶ τὴν γύμνια τους 
μὲ ὀμίχλες εἶχαν ἐνδεδυμένην.

συνέχεια

[media-credit id=1 align="aligncenter" width="300"]

[/media-credit]

Ἐγὼ ὁ ἄνθρωπος…

Κόντευε νὰ ξημερώσῃ ὅταν ἄκουσα τὸν καλπασμόν. Συνέχισα τὸ περπάτημὰ μου, ἀναζητῶντας τὸ ξάφνιασμα ἀπὸ τὴν ἐμφάνισιν τοῦ φωτεινοῦ εὐλογητοῦ. Παντοῦ σκοτάδι. Μονάχα ἡ γοητεία τοῦ καλπασμοῦ φανέρωνε ζωὴν καὶ οἱ σκέψεις μου γι’ αὐτόν. Μὲ δυσκολίαν τὸ γυμνὸν μου κορμὶ ἀνηφόριζε εἰς τοῦ Παρνασσοῦ τὶς σιωπηλὲς πλαγιές … συνεχίστε τὴν ἀνάγνωσι

Χρωστῶ κάτι στὸν μεγάλο  (καὶ διάσημο πλέον) φίλο μου  Δημήτρη Δεσποτάκη!

Τὴν Παρασκευὴ ποὺ μᾶς πέρασε, στὸ νέον μουσεῖον τῆς Ἀκροπόλεως, ἐπραγματοποιήθῃ ἡ βράβευσις τοῦ Δημήτρη ἐπὶ τέλους!

Συνεχίστε τὴν ἀνάγνωση

Φωτιὰ ἔρχετε…Εἶμαι ὀ Ἔλλην ἐγῶ…τοῦ παγκοσμίου Τίποτα ἐχθρὸς….

 

Νύκτα ἦταν μόνον πιά·
ἡ σκοτεινὴ καὶ ξεδιάντροπη
μὲ κυνηγοῦσε μανιασμένα·
κι’ ἔτρεχα !..
μὰ ἦταν μόλις δυὸ τρεχαλιὲς ξωπίσω μου·
τότες ἦταν ποὺ ζήτησα 
τοῦ χαμένου τὴν εὔνοιαν φωτός·
νὰ μὲ ὁδηγήσῃ ἤθελα ἀψηλὰ
εἰς τὶς πέντες βαθμίδες .

Καὶ ἰδοῦ εἶπε·
ἐδῶ ἡ κλίμαξ
καὶ τὸ πρῶτον πάτημα …
καὶ πλανήθηκα·
Συνεχίστε τὴν ἀνάγνωση

– Καλημέρα τῆς ζωῆς ποιητή !..

— Καλημέρα τοῦ κόσμου Σοφία !..
θαυμάζω τὰ εἰς τοὺς χρόνους σου ἴχνη
καὶ μέσα μου ἡ λαχτάρα ζεῖ …
μελάνι τὸ αἷμα !..
νὰ γράψῃ θέλει ,
τῆς τούτης γῆς τὴν Σοφία …
πὼς σὲ πηγὲς τοῦ Ὁλύμπου λουσμένη 
καὶ ἁπλωμένα σὲ ἀμμουδιὰ χρυσόκοκκην εἶναι 
τὰ μελανιὰ σου μαλλιά …
ἀφήνοντας ἐν τῷ φῳτί
τὰ χέρια τ’ ἀνδρειωμένα ,
Συνεχίστε τὴν ἀνάγνωση